امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

مسیحیت و نقش آن در آفریقا (نهضت)


توضیحات کوتاه:

نهضتهای کلیسایی آفریقایی و تاکید بر استقلال از نظارت میسیونرینهضت های کلیسایی آفریقایی صورتی از مسیحیت را در این قاره به نمایش می گذارند. بیشتر آنها بر استقلال از ...


توضیحات:

نهضتهای کلیسایی آفریقایی و تاکید بر استقلال از نظارت میسیونری
نهضت های کلیسایی آفریقایی صورتی از مسیحیت را در این قاره به نمایش می گذارند. بیشتر آنها بر استقلال از نظارت میسیونری بسیار تاکید می کنند. به هر صورت باید یادآوری کرد در حالی که هفت هزار از این نهضت ها خود را از کلیسای میسیونری جدا کرده اند، هزار نهضت دیگر هنوز به کلیساهای تبلیغی وابسته اند. استقلال اساسا بر اساس سازمان، رهبری، تصمیمات، امکانات مالی و اداره امور قرار دارد. در موضوعات دیگر آنها از کلیساهای تبلیغی تقلید می کنند و بعضی از آنان مایل هستند با کلیساهای تاریخی در داخل و خارج آفریقا مرتبط باشند. الهام و شفابخشی نقشهای مهمی را در کلیساهای مستقل بازی می کنند. بعضی از آنها پیروانشان را از استفاده داروهای اروپایی منع می کنند، و به اعضایشان تعلیم می دهند که از طریق دعا و اعمال شفابخش کاملا به قدرت خداوند متکی باشند. الهام از طریق رویاها و خواب ها و تمرکز حواس هنگامی می آید که رهبران برای مدت زمانی به مکانهای عزلت می روند. همچنین تاکید بر مکان و کار روح القدس است و در مدت مراسم نیایش مردم می کوشند به تسخیر او در آیند. زمانی که کاملا تحت تسخیر قرار می گیرند به زبانهای دیگری صحبت می کنند. تفسیر شفاهی انجیل در میان این کلیساها رایج است. با وجود این باید بیادداشت که بعضی از رهبرانشان حتی قادر به خواندن نیستند واکثریت آنان از سواد اندکی برخوردارند، لذا تنها شمار اندکی از آنان به دانشکده های الهیات یا مدرسه های علوم دینی رفته اند. در میان برخی گروهها تمایلی زیادی به استفاده از عهد عتیق و احکام و دستورات آن وجود دارد. بعضی از رهبران این کلیساها زن هستند و مورد قبول و احترام پیروانشان می باشند.

تفاوت در انضباط حاکم بر کلیساها
انضباط حاکم بر کلیساها تفاوتهای فراوانی دارد. بعضی از کلیساهای مستقل بسیار سخت گیرند و اعضا را از خوردن گوشت خوک و نوشیدن الکل، داشتن بیش از یک همسر، سیگار کشیدن، رقص به شکل اروپایی، مردم آزاری، گدایی و غیره منع می کنند، و به علاوه آنان را مجبور می کنند از گناهان کبیره مانند زنا، قتل، دزدی و تنبلی اجتناب نمایند. کلیساهای دیگر آسان گیرتر هستند. خطاکاران به نسبت شدت خطایشان مجازات می شوند. از بعضی غرامت گرفته می شود، بعضی دیگر مجازات تعلیقی می شوند، مورد امتحان قرار می گیرند، و بعضی حتی زمانی که ثابت می شود بسیار بدنام اند تکفیر می شوند. در مراسم کلیسایی گروههای مستقل مایل اند از الگوی کلیساهای تبلیغی که از آنها جدا شدند پیروی کنند. اما آنان موضوعاتی مانند سرودخوانی، موعظه، دعا برای بیماران، جن گیری، و دادن پول و دیگر کالاها برای حمایت از رهبران خود و برنامه هایشان را جدی تر می گیرند. بیشتر آنها اگر نه همه، آیین غسل تعمید، جایگاه نسبتا کم اهمیت اختصاص داده می شود یا کلا حذف می شود. بزرگداشت جشنهای مسیحی بسیار متفاوت است، و بعضی گروه ها کریسمس را جشن نمی گیرند چون آن را با شعایر مشرکان اروپایی مرتبط می دانند. ارزیابی تاثیر و معیار کلیساها در آفریقا مشکل است. برخی از آنها شعایر سنتی را که به روشنی مسیحی نیستند و مسیحیت آنان را به سطح بسیار پایین تقلیل می دهند به درون کلیساهای خود وارد کرده اند. کلیساهای دیگر با قضاوت درباره پای بندی پیروانشان، افزایش عددی اعضایشان و ایجاد فضایی که در آن مشکلات انسانی اعضایشان به گونه رضایت بخشی مورد توجه قرار می گیرد بطور جدی و خالصانه معیار بالایی از زندگی مسیحی را حفظ می کنند. بعضی از گروهها یا رهبرانشان از جانب کلیساهای تبلیغی و حکومتهای استعماری و مستقل تحت فشار و آزار قرار دارند. این نوع آزار اغلب این جنبش ها را به فعالیتهای مخفی و زیرزمینی مجبور می کند و آنها را ترغیب می کند به حرکتهای حادتری روی آورند. دلایل و علت توسعه آنها هر چه که باشد، این کلیساهای مستقل ویژگی مهم مسیحیت در آفریقا هستند. به هر حال ممکن است نام بردن از آنها به عنوان کلیساهای «اصلاح آفریقایی»، همانطور که بعضی از نویسندگان مایلند در باره آنها این گونه قضاوت کنند، غلوآمیز باشد.

مسیحیت تبلیغی در آفریقا
همچنین در آفریقا چیزی که می توان آن را مسیحیت تبلیغی نامید وجود دارد. شاید مهم ترین ویژگی مسیحیت تبلیغی توسعه سازمانی آن است. مسیحیت تبلیغی نه تنها داغ ننگ استعمار، بیگانه پرستی، غرب زدگی و پدرسالاری را حمل می کند، بلکه همچنین از نقطه قوت و تواناییهای سازمان دهی، قانون گرایی، پیوند با سنتهای تاریخی عالم مسیحیت، منابع مالی، کارکنانی از ماورای بحار، علاقه روز افزون به اتحاد جهانی کلیساها، و تلاش آگاهانه در جهت ارتباط دادن مسیحیت به مشکلات جدید درآفریقا برخورداراست. طبعا برخی ازکلیساهای تبلیغی در این زمینه ها بهتر از کلیساهای دیگر هستند. مسیحیت تبلیغی ضعف های تاریخی بسیاری دارد که بعضی از آنها به راحتی خاستگاههای آمریکائی و اروپایی شان را به مرور زمان کنار گذاشته اند، برای نمونه شعائر، سرودها مسایل مربوط به ایمان، اصول اعتقادی، معماری، کمکهای ظاهری، شکل پرستش، اختلاف کلیسا و سلسله مراتب روحانی آن. نوکیشان آفریقایی که پیرو مسیحیت تبلیغی اند اغلب مشتاق اند تا آنجا که ممکن است اقتدار آن را بپذیرند. اما این مسیحیتی است که عمیقا در فرهنگ آمریکایی اروپایی ریشه دارد. به نظر می آید آنچه که ویلیام سون در تحقیق خود درباره مسیحیت در میان قوم آکان مشاهده کرده است شرایط را در دیگر جوامع آفریقایی خلاصه می کند. او می نویسد که فعالیت های تبلیغی در جهت راندن نوکیشان از زندگی سنتی بطرف آنچه که میسیونرها می پنداشتند توصیف فرهیخته و درست مسیحی از ایمان جدید بود و «یک آکان پای بند به نظام جدیدی که توسط مسیحیت میسیونری معرفی شد مسیحی شد تا با تلاش برای تامین رستگاری خود در میان محیط مذهبی سنتی...» نتیجه این است که «آنچه که مسیحیت قلمداد می شود، همانطور که بسیاری آن را می فهمند، بی اعتقادی به خدایان و فتیش. اینها کشفیات ناراحت کننده کسی است که در غنا برای بیست وشش سال به عنوان مبلغ مذهبی کار و در آنجا فوت کرد. از آفریقای شرقی وضعیت مشابهی گزارش شده. هم ولبورن که خود به عنوان مبلغ، قاضی عسگر، بازرس و سخنران در اوکاندا برای تقریبا بیست سال مشغول خدمت بود و هم اگات می نویسند که آیین پروتستان و آیین کاتولیک رومی قصد داشته اند آفریقائیان را از جامعه شان جدا کنند و آنان را در کنار اروپاییان گذاشته اند. نام گذاری اسامی اروپایی و پیوستن به کلیساهای تبلیغی، دریافت آموزش ادبی و امید به ارتقا در ماموریت و دولت گواه این مطلب است. این نوع مسیحیت تلاش مثبتی برای وارد کردن اجداد و جادوگران، سرود و رقص در برنامه مسیحی نکرد. این دو نویسنده نتیجه گیری می کنند که «از جهت تغییر دین یک گروه از مردم، کلیسا شکست خورده است و تا حدودی حداقل این شکست به آن سبب بود که عمدتا قادر نبوده است چیزی بیش از تصویری غربی از دینش به آفریقا ارائه دهد. (کلیسا) فقط اگر مردم در ابتدا آموخته باشند چگونه در محل خود احساس راحتی کنند می تواند به آنها احساس آرامش در ملت و دنیا را بدهد». نویسنده دیگری واکنشهای نیجریه ای را به مسیحیت خلاصه می کند و به این نتیجه می رسد که «مسیحیت در بسیاری از افراد این تصور را ایجاد نموده که عمدتا سازمان اجتماعی است که قادر به پرستش خداوند و مال دنیا در یک زمان است، و برای نمادهای عضویت واداره آیین های مقدس دینی تقاضای وجه می کند. بسیاری از تغییر دینها به دلایل مادی بوده است. لذا برای بسیاری افراد مسیحیت کاملا سطحی است و از این رو پاسخهای واقعی برای مشکلات شخصی زندگی و نیز تاثیری واقعی برگرفتاریهای اجتماعی مردم ندارد». نمونه هایی از این مشاهدات را می توان از بسیاری مناطق آفریقا نقل کرد. آنان به وضوح تصویری از مسیحیت میسیونری ترسیم می کنند که به عمق تدین سنتی آفریقایی نفوذ نکرده است. بزرگترین تاثیر آن در سطح فرهنگی بوده است. در شرایط صنعتی و شهری بررسی دیگری به این نتیجه می رسد که «برای بسیاری از مسیحیان آفریقایی عملکردهای دین به گونه ای درک می شود که بسیار ماده گرا و سودمدارانه هستند... مسیحیت به گونه ای اجتناب ناپذیر با مفهوم تمدن» پیوندی نزدیک دارد. برای این که فردی را عضو کلیسا بخوانند، حتی اگر ارتباط شخصی بسیار ناچیز باشد، مقام خاصی را اعطا می کند و از دست دادن مقام اغلب به عنوان بزرگترین خسارت شناخته می شود زیرا عضویت او در یک کلیسا به حالت تعلیق در می آید یا از فرقه دیگر عضویت خود را تغییر می دهد». از این رو در شهرها همانند روستا، یک جنبه از مسیحیت میسیونری آن است که آن سطحی است، با فرهنگ غربی و ماده گرایی آمیخته شده و هنوز با اعماق جوامع آفریقایی بیگانه است. با وجود این، این مسیحیت جنبه های دیگری دارد که نمی توان به یک اندازه آنها را نادیده گرفت. تا این زمان آفریقایی جدید، همانند کلیسای قدیم در آفریقا، سهم خود را از شهدای مسیحی بخصوص در میان اقوام باگاندا و گیکویو، و نیز بسیاری از افراد دیگر در سراسر آفریقا که دینی را بنیان گذاشته اند که برایش جان دادند یا هنگام نیاز آماده مرگ اند، پرداخت کرده است.

نهضت احیای مذهبی در آفریقای شرقی
همچنین نهضت احیای مذهبی در آفریقای شرقی وجود دارد که در اواخر قرن نوزده تا بیست در رواندا شروع شد و در قسمتهای وسیعی از کلیسا و جامعه در آفریقای مرکزی و شرقی گسترش یافته است. کمک بزرگ آن به کلیسا آن است که اعضای این نهضت احیا در داخل فرقه های خود به فعالیت ادامه داده اند تا فرقه دیگری را بوجود آورند، و احساس گرمی از مودت و برادری مسیحی نشان می دهند که اختلافات نژادی، قومی و فرقه ای را انکار می کند و با آن در تضاد است. همچنین مسیحیت تبلیغی آگاهانه تلاش می کند تا با چالش ها روبرو شود و وظایف مذهبی خود را با هدف پاسخگویی به حداقل بخشی از نیازهای آفریقای جدید انجام دهد.

میسیونرها و مسیحیان آفریقایی و خدمات به مردم آفریقا
میسیونرها و مسیحیان آفریقایی حتی هنگامی که دولتهای مستقل آفریقایی اداره این مدارس را از لحاظ سازمانی و مالی بعهده گرفته اند کلیسا کمک خود را در زمینه پزشکی ادامه می دهد، و باز هم پیشتاز این خدمات در آفریقا است و به اداره بیمارستانها و شیرخوارگاهها ادامه می دهد و همچنین به پزشکان و پرستاران مسیحی برای کار در کلیسا و نهادهای دولتی و خصوصی کمک می کند. در زمینه ادبیات چاپخانه های مسیحی به انتشار نشریه ها و مجله ها می پردازند و نیز برنامه های آموزشی و مذهبی توسط مجامع کلیسایی در رادیو و تلویزیون از طریق ایستگاههای رادیو ملی و شش ایستگاه رادیویی کلیسا در آفریقا وجود دارد.

اخلاقیات و معنویات مسیحی در جامعه آفریقا
همچنین در سطحی کمتر آشکار اخلاقیات و معنویات مسیحی وجود دارد که در زندگی بسیاری از مردان و زنان در آفریقا که تحت تاثیر آموزش مسیحی بوده اند نفوذ دارد. بسیاری از رهبران ملتهای مستقل آفریقایی غیر از دولتهای مسلمان تا اندازه ای محصول تربیت مسیحی هستند و تقریبا تمام آنها یک زمانی به ایمان خود به مسیحیت اقرار کرده اند. دیدن نشانه هایی از کمال مطلوب های مسیحی در خدمتشان به آفریقا مشکل نیست، و برخی از آنان سهم فعالی در زندگی کلیسائی به عنوان افراد غیر روحانی ایفا می کنند. همچنین تعداد زیادی از عالمان به مسایل مذهبی، مبلغان مذهبی، افراد غیر روحانی، بزرگان کلیسا، راهبه ها، خادمین کلیسا، شبانان، روحانیون، کشیشان، اسقف ها، اسقفهای اعظم و کاردینالهائی وجود دارند که اعضای رسمی و صاحب منصبان کلیسا را تشکیل می دهند. اینان حداقل حضور جدی و واقعی مسیحیت را در آفریقا و با مقبولیت آن را در نزد مردم آفریقا به صورتی نمادین نشان می دهند. بسیاری از کلیساها در آفریقا نسبت به نیازهای جامعه بخصوص در مناطق شهری و نیازهایی که در نتیجه تغییرات جدید بوجود آمده اند هشیار می شوند.

نقش کلیساهای سراسر آفریقا
کنفرانس کلیساهای سراسر آفریقا که در سال 1963 بنیان نهاده شد، در قسمتهای سازمانی گوناگون خود مسئولیت های بسیاری را داراست. فدراسیون ها و شوراهای مسیحی در بیش از بیست کشور آفریقایی وجود دارند. اینها به همراه کنفرانس کلیساهای سراسر آفریقا تلاش می کنند نه تنها به بررسی مشکلات وحدت جهانی بلکه به مسایل خانوادگی، تعلیم و تربیت، اشتغال جوانان، ادبیات پناهندگان، زندگی شهری و تبلیغ مسیحیت در شرایط جدید ما بپردازند. کنفرانس هایی مانند کنفرانس «کلیساهای سراسر آفریقا» در کامپالا برگزار شدند، و گردهمایی های در آبیجان (1969)، لوزاکا (1974)، نایروبی (1981)، و لوم (1987)، انجمن جوانان مسیحی برگزار شدند. بنابراین وضع مسیحیت در آفریقا با تقسیمات کلیسائی و تحولات، دستاوردها و چالش ها، موفقیت ها و واکنش ها، شکستها و عقب گردها، بیگانگی و قشری گری، گرفتاری و درگیری، نقاط قوت، فرصت ها، ایفای نقش مثبت و منفی و فرهنگی آن، با الهیات بومی در حال رشد و معهذا با گروه نیرومندی از فعالان محلی و ماورای بحار آن به شرح فوق است و مسیحیت قدرتی است که باید هم در روستا و شهرها، و هم در مدارس و محله های فقیر نشین، در دولت و در تجارت به حساب آورد. پیروان آن را می توان با برچسبهای «دست پرورده مذهب انگلیکن، «دست پرورده مذهب لوتری»، «دست پرورده مذهب کاتولیک رومی»، «دست پرورده مذهب ارتدکس»، یا (دست پرورده «کلیسای صهیون آفریقایی خداوند واقعی» مطرح کرد. با نگرش آماری، مسیحیت در طول قرن بیستم در آفریقا گسترش یافته و دو سوم جنوب قاره و ماداگاسکار را اکثرا مسیحی کرده است، در حالی که یک سوم شمال اکثرا مسلمان است. دین آفریقایی هنوز کاملا حضور دارد، اگر چه این موضوع از نظر آمار و ارقام چندان روشن نیست، زیرا این دین در جهان بینی بسیاری از مسیحیان و مسلمانان تاثیر دارد. در سال 1900 از کل جمعیت یکصد و هفت میلیون و نهصد هزار نفر، در مقایسه با 5/34 میلیون مسلمان (یا 32 درصد) ده میلیون مسیحی (یا 2/9 درصد جمعیت) وسی وسه درصد پیروان دین آفریقایی (یا 58 درصد)، وحدود یک میلیون پیروان ادیان دیگر مانند یهودی وهندویی بودند.

منابع
جان اس. مبیتی- ادیان و فلسفه آفریقایی- مترجم مرضیه شنکایی- نشر ادیان- تاریخ نشر 1383

سایر اطلاعات:
کد مطلب: tde0
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 5    
محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 8:53:30


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=tde0


هم گروهی ها
چنین برآورد شده که امروزه هنوز 30 تا 40 درصد جمعیت آفریقا به دین سنتی آفریقایی عمل می کنند. چنان چه مسیحیان و مسلمانان را هم که بعضی از مواقع به آداب سنتی عمل می کنند ...
این افراد را به واسطه حرفه تخصصی و دانش و تجربه آنها در موضوعات مذهبی متخصصین می نامند، اما واژه های دیگری مانند «اشخاص مقدس»، «افراد ویژه»، «مقدسین» یا «متخصصین ...
ازدواج و تولیدمثل ازدواج رابطه ای پیچیده با جنبه های اقتصادی، اجتماعی و مذهبی است که اغلب چنان با یکدیگر تداخل دارند که نمی توان آنها را از یکدیگر جدا کرد. برای مردم ...
منشأ و ماهیت شر در باورهای مذهبی مردم آفریقامردم آفریقا از وجود شر در عالم بسیار آگاهی دارند، و به شیوه های گوناگون تلاش می کنند با آن مبارزه کنند. چندین نظر در رابطه ...
ب _ صفات اخلاقی خدااز صفات اخلاقی خداوند اطلاع اندکی در دست است. بسیاری از اقوام، نظیر قبایل آکامبا، بانیارواندا، ایلا، هررو و قبایل دیگر خدا را رحیم می دانند که نسبت ...
خدا و رنج و آلامدر حالی که، خداوند فعالانه حافظ مخلوقات خود است و معاش آنها را فراهم می سازد، در زندگی انسان رنج هایی وجود دارد که بسیاری از جوامع را دچار حیرت می کند. ...
خداوند پدر مخلوقاتبطور کلی این عقیده که خداوند پدر مخلوقات است در میان اقوام دیگر آفریقا گزارش می شود، که برخی از نامها یا تنها نام اصلی متشخص آنها به معنی پدر است. ...
طریقه شمنیزمدومین طریقه سحری آن است که آن را به شمنیزم تعبیر می کنند و مقصود از آن تصرف در قوای روحی و غیبی جهان است. در این طریق، یک نفر شمن، که خود دارای این چنین قوه ...
جان پرستی (Animism)آئین باستانی بسیاری از اقوام گذشته، جان پرستی یا آنیمیسم بوده است. بر اساس این آئین همه مظاهر طبیعت روح دارند وبرای بهره برداری از آنها باید به نیایش و ...
خاستگاه تمدن اینکا و امپراطوران آنواژه اینکا در زبان رسمی این قوم یعنی «کچوا Quechua»، به مفهوم ارباب و اصیل زاده است، اما این واژه هم به قوم و ملتی اطلاق می شود که قسمت ...