تا دانش: سال سرمایه گذاری برای تولید
 
مطالب
 
امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

خدا در عقاید و باورهای مردم آفریقا (آفرینش)

توضیحات کوتاه:

ب _ صفات اخلاقی خدااز صفات اخلاقی خداوند اطلاع اندکی در دست است. بسیاری از اقوام، نظیر قبایل آکامبا، بانیارواندا، ایلا، هررو و قبایل دیگر خدا را رحیم می دانند که نسبت ...

توضیحات:

ب _ صفات اخلاقی خدا
از صفات اخلاقی خداوند اطلاع اندکی در دست است. بسیاری از اقوام، نظیر قبایل آکامبا، بانیارواندا، ایلا، هررو و قبایل دیگر خدا را رحیم می دانند که نسبت به نوع بشر مهربانی و عطوفت دارد. به این دلیل با عنوان «خدای بخشنده» او را به یاری می طلبند. جوامعی مانند آکامبا و آکان از او به عنوان «خدای آرامش بخش» سخن می گویند.

خداوند منشأء خیر
اکثریت مردم آفریقا خدا را اساسا منشأ خیر می شناسند، و موقعیتهای بسیاری وجود دارد که بخاطر انجام اعمال خیر نسبت به مردم به او اعتبار می بخشد. برخی قبایل مانند آکامبا، باکونگو، هررو، ایگبو، ایلا و غیره صریحا می گویند که خداوند فقط آنچه را برای آنها خیر است انجام می دهد، پس دلیلی برای شکایت ندارند. مردم قبیله ایوجدا معتقدند که او خیر است، «زیرا هرگز چیزهای خیری را که به ما داده از ما باز نستانده است». برای برخی منشأ خیر بودن خداوند در رفع بدبختی ها، تولید باران، حاصلخیزی برای مردم، گله و مزارع است. از این رو، مردم قبیله لانگی محصول غنی را از طرف خداوند می دانند، مردم وگوسو معتقدند که رفاه مادی از طرف خداست، و مردم قبیله ناندی همه روزه از خدا برای باروری زنان، گله، و مزارع خود طلب کمک می کنند. مردم باروندی با این اعتقاد که خداوند اساسا خیر است شکر نعمت او را بجا نمی آورند، زیرا انجام کارهای خیر را برای مردم در اختیار او می دانند.

عقاید مردم آفریقا در مورد بدبختی ها، ناراحتی ها، رنج ها
به هر حال مواقعی وجود دارند که بدبختی ها، ناراحتی ها، رنج ها بر خانواده یا افراد نازل می شود، که توضیح روشنی برای آنها وجود ندارد. برخی از جوامع وقوع اینها را از جانب خدا و معمولا از طریق واسطه هایی مانند جادوگران و ارواح و یا همچون مجازات برای تخطی از برخی آداب و مراسم می دانند. آنان با این کار خداوند را ذاتا شر نمی دانند. این صرفا دیدی عقلانی از آن چیزی است که در غیر این صورت توضیح آن دشوار است. این دشواری در گفته ای از اقوام کاتانگا آشکار می شود که خداوند پدر آفریننده ای است که خلق می کند و خلق نمی کند. رعد و برق را نتیجه خشم خدا می دانند، در حالی که اهالی قبیله باروندی می ترسند زنا خشم خدا را برانگیزد و سبب گردد تا آنان را با بداقبالی تنبیه نماید. بعضی از مردم می اندیشند که خداوند اراده ای دارد که بر جهان و سرنوشت انسانها حاکم است. وقتی کوتوله های بامبوتی در کشتن شکار در سفرهای خود شکست می خورند، آن را خواست خدا می دانند که هیچ کاری علیه آن نمی توانند بکنند. از طرف دیگر، مردم بانیارواندا معتقدند که تنها از طریق خواست خداست که یک نفر می تواند زن یا شوهر، ثروت یا کار پیدا کند، یا به سلامتی کامل باز گردد.

خواست خداوند در باورهای مذهبی مردم آفریقا
زمانی که مردم آکامبا قصد انجام دادن کاری را دارند، کلمات انشاءاله را بکارمی برند و برخی مانند اهالی قبیله مند نیایش های خود را با جمله «به خواست خدا» تمام می کنند. بعضی قبایل مانند گیکویو، لوگبارا، نوئر بدبختی ها به خصوص مرگ را علی رغم هرتبیینی که برای آن ارایه بشود به عنوان خواست خدا می پذیرند. خداوند تشخص دارد، و در این تشخص اراده ای وجود دارد که بر عالم و زندگی بشر حاکم است. این اراده ای غیر قابل تغییر است و بشر عموما می بایستی از آن طلب کمک کند و یا در شرایطی که به نظر می رسد فوق توان آدمی است آن را قبول نماید.

صفت عادل بودن خداوند
اما این اراده خدا عادلانه اعمال می شود، و مردم آفریقا خدا را عادل می دانند. قبیله نوئر صرف نظر از آنچه که بر سرشان می آید، معتقدند که خداوند همیشه عادل است، و بر این باورند که خداوند «همه چیز را بطور عادلانه رسیدگی می کند» به کسانی که اعمال خیر انجام می دهند، پاداش و به کسانی که کارهای شر می کنند، جزا می دهد، و از هر نقض عهدی که تصادفی انجام گرفته باشد و یا به اشتباه چشم پوشی می کند. عدالت خداوند اغلب در احکام قضایی، قسم خوردن، بر زبان راندن نفرینهای قرار دادی و رسمی که همه آنها توسط مردم آفریقا جدی گرفته می شود، احساس و از آن طلب استمداد می شود. او داور نهایی است و قضاوتش را همراه با عدالت و به دور از جانبداری اعمال می کند.

قداست خداوند در باورهای مردم آفریقا
تا آنجا که گزارش ها نشان می دهد، مردم آفریقا مستقیما اشاره اندکی به قداست دارند. همچنین مفهوم قداست خداوند از این حقیقت ناشی می شود که بسیاری از مردم آفریقا قوانین دقیقی در اجرای مناسک برای پرستش خداوند دارند. برای نمونه قربانی حیوانات، می بایستی از یک رنگ مقدس باشد و کاهنان یا برگزار کنندگان مراسم، می بایستی قبل و بعد از مراسم از نزدیکی جنسی و خوردن بعضی از غذاها و کارها اجتناب نمایند. این تشریفات آیینی به روشنی نشان می دهد که مردم خداوند را مقدس می دانند. در مورد محبت خداوند، تقریبا هیچ اشاره مستقیمی به عشق و محبت خدا وجود ندارد. این چیزی است که همچنین در زندگی روزانه اقوام آفریقا که در آن به ندرت می شنویم مردم از عشق خدا صحبت کنند، منعکس است. شخص عشق خود را به دیگری به جای کلمات در عمل نشان می دهد. همچنین به همان طریق، مردم عشق را در افعال واقعی و بخشش ها تجربه می کنند و تصور می کنند که خداوند آنان را دوست می دارد، والا آنان را خلق نمی کرد. در حالی که نمودهای شر مانند بیماری، خشکسالی، مرگ، شکست در امور و از قبیل آن، به عوامل و واسطه های انسانی بدخواه (و گاهی به ارواح) نسبت داده می شود و تجلیات خیر مانند سلامتی، داشتن فرزندان بسیار، حاصلخیزی، ثروت، فراوانی و غیره را به خداوند نسبت می دهند و اینها نشانه های عشق اوست نسبت به بشریت. مردم عشق خدا را حتی اگر از آن صحبت نشود تجربه می کنند و آن را نتیجه افعال او می دانند. ماهیت خداوند از درک انسانی می گریزد. به هر حال، در قلمرو افعال خداوند است که ما تعداد بیشتری از نمونه های آنچه که مردم درباره خدا می اندیشند و می گویند پیدا می کنیم. این افعال بعد و جنبه ای ذاتی از وجود خدا را تشکیل می دهند و در نهایت طبیعت خداوند، و یا دقیقتر بگوییم، تصور مردم را از آنچه که خدا هست و انجام می دهد منعکس می کنند.

آثار و افعال خدا در عقاید و باورهای مردم آفریقا
الف _ آفرینش
در سراسر آفریقا آفرینش بطور گسترده مهم ترین فعل خداوند شناخته می شود. این مفهوم با گفتن این که خداوند همه چیز را آفریده است، با دادن نام آفریننده (سازنده یا بنا کننده) به او و با مورد خطاب قرار دادن او در نیایش ها و دعاها به عنوان آفریننده بیان می شود. مثالهای فراوان از آنچه که مردم آفریقا درباره فعل آفرینش گر خدا می گویند در دست داریم و اشاره به چند تایی از آنها در اینجا کفایت می کند. عنوان بوربور از عمل انسانی تکه کردن گوشت با چاقو و یا قطع کردن چوب با تبر گرفته شده است. هم چنین خداوند در ابتدا می آفریند، ابداع می کند، قالب می زند و می سازد، سپس شکل می بخشد،جزئیات را آماده می سازد و تمایز و منش را به آن اضافه می کند. این دو نام مکمل یکدیگرند.
استعاره کوزه گر در میان قبایل با نیارواندا و شونا نیز گزارش می شود، و بدون شک تحقیق دقیق درباره آن در مناطق دیگر نشان خواهد داد که اقوام دیگری وجود دارند که آن را در درون جهان بینی های خود جای می دهند. قوم ایلا از خدا به عنوان «پدر خالق» صحبت می کنند، او را در مقام پدری قرار می دهند او همه اشیاء و موجودات را بوجود آورد و مراقبت پدری خود را بر همه آنها اعمال می کند.

عدم توافق در مورد نظم جهان
هیچ توافق کلی درباره نظمی که در آن آفرینش صورت گرفت وجود ندارد. برای نمونه مردم واگوسو می گویند خداوند در ابتدا عالم آسمان را با ستاره ها، خورشید و ماه بوجود آورد سپس زمین را خلق کرد وپس ازآن انسان (زن و شوهر)، و سرانجام گیاهان، حیوانات و سایر مخلوقات زمینی را آفرید. مردم آکان می اندیشند که خلقت با آسمان آغاز شد و سپس زمین، رودخانه ها، آبها، گیاهان، انسان، و حیوانات پدید آمدند. تعدادی از قبایل، مانند لوزی، مند، ناندی و قبایل دیگر بر این باورند که خداوند با آفرینش انسان کار خود را تمام کرد. عموما آفرینش آسمان قبل از آفرینش زمین دانسته می شود، اما نظم خاصی را در خلقت مخلوقات «کوچک» نمی یابیم. بسیاری از مردم می گویند که نه تنها خدا عالم مادی را خلق کرد، بلکه همچنین قوانین طبیعت و آداب و رسوم انسانی را بنیان نهاد. مردم آشانتی معتقدند که «خداوند موجودات را به صورتی منظم آفرید» و عالم هم آهنگ و منظمی را ایجاد نمود که در آن هر کس بتواند وظایف خاص خود را انجام دهد. مردم زولو، رسم ازدواج و آداب ختنه را دستوری از جانب پروردگار می دانند. مردم قبیله نوئر، ایلا، لوگبارا، نوبا و بسیاری قبایل دیگر معتقدند که خداوند علاوه بر خلق عالم آداب و رسوم آنان، قوانین و مقررات آنان را بنیان نهاد. هم چنین اعتقاد بر این است که خدا به فعل آفرینشگرانه خود ادامه می دهد. برای مثال مردم توی می گویند که «خداوند هرگز آفرینش موجودات را متوقف نمی کند» بر این باور است که او روح را بر جسم نوزادان می فرستد. نه تنها خداوند از لحاظ مادی به امر آفرینش تداوم می بخشد، بلکه سرنوشت موجودات بخصوص سرنوشت انسانها را نیز مقدر می کند. مردم قبیله یوروبا می گویند که قبل از آنکه انسانی پا به این جهان بگذارد، او در برابر خدا ایستاده تا سرنوشت خویش را برگزیده، دریافت کرده و یا به توسط خداوند برای او تعیین شود. آنان همچنین معتقدند، زمانی که خداوند کسی را خلق می کند، او معین می کند تا چه مدت آن شخص زندگی خواهد کرد. عقاید مشابهی درباره سرنوشت در میان اقوامی مانند ایلا، تسوانا، باکنگو، باروندی و غیره یافت می شود.

ب _ مشیت الهی و محافظت
نام اویمبادو این یکی از اساسی ترین باورها درباره خدا است که از سراسر آفریقا مثال هایی از آن در دست است. به شیوه های گوناگون خداوند وسایل معاش چیزهایی را که آفریده تامین می کند، تا هستی آنها بتواند حفظ شود و ادامه یابد. او حیات، حاصلخیزی، باران، سلامتی و دیگر ملزومات را که برای بقای موجودات مورد نیاز است، مهیا می کند. خواست و مشیت او کاملا مستقل از انسان عمل می کند، اگر چه انسان ممکن است گاهی از خداوند طلب کمک نماید و در واقع این کار را می کند. آن گونه که برخی از قبایل نظیر آکان، آنکور، ایگبیرا می نامند که حال در نور اجرام آسمانی است که تابش آنها نماد حضور او در جهان است. یکی از اسامی خدا در میان قوم انکور، «خورشید» است، و مردم معتقدند که خداوند خورشید را در روز و ماه را در شب روشن می گرداند. برای اهالی ایگبیرا، خورشید نماد خیرخواهی خدا و بیان مشیت اوست. با وجود این، باران وسیعترین نشانه مورد تصدیق مشیت خداوند است. از نظر مردم آفریقا باران همواره مایه رحمت است، و تامین آن یکی از مهمترین فعالیتهای خداست. و مثالهایی از آن در هر کجا یافت می شود. به آن دلیل خدا در میان قبایل آکان، ایلا، نگونی، مند، تسوانا، آکامبا، تیو و بسیاری دیگر به بخشنده باران یا بخشنده آب معروف است. بعضی از این اقوام حتی می گویند که باران آب دهان خدا است، و در جوامع آفریقایی این آب دهان وسیله انتقال برکت خداوند است، لذا اعلان رسمی دعای برکت اغلب با انداختن آب دهان بطور آرام همراه است. آب دهان نماد کامیابی، سلامتی، شادی و رفاه مطلوب است. هم چنین بطور وسیعی اعتقاد براین است که خداوند مشیت خویش را از طریق حاصلخیزی و سلامتی انسانها، گله ها و مزارع و نیز در فراوانی فرزندان، گله ها، غذا و دیگر چیزهای خوب نشان می دهد. از این رو بسیاری از جوامع برای این امور دست به دعا برمی دارند. لذا مردم قبیله نوبا مراسمی را انجام می دهند که در آن برای ازدیاد گله چنین دعا می کنند ومی گویند: خداوندا ما گرسنه ایم. به ما گله ارزانی کن، به ما گوسفند عطا کن!
هنگامی که قربانی خود را پیشکش می کنند مرد پیری که اداره کننده مراسم است دست به دعا برمی دارد: خدا یا گله را فزونی بخش. گوسفندان را فزونی بخش، انسانها را فزونی بخش! قوم زولو به فرزندان خود می آموزند که سرچشمه هستی در بالاست، و این خداست که به آدمها حیات و کامیابی عطا می کند. هنگامی که زن بامبوتی در می یابد که او فرزندی را باردار است، غذایی درست کرده و بخشی از آن را برای هدیه به خدا به جنگل برده و می گوید: از کسی که (خدا) من این بچه را گرفته ام. تو ای خدا این غذا را بگیر و تناول کن. و مردم با نیارواندا، نام خدا را به نام فرزندانشان اضافه می کنند، تا معلوم شود که فرزندان از نزد او می آیند.

صفت حافظ بودن خدا در دیدگاه اقوام مختلف
اقوام مختلف به شیوه های گوناگون حافظ بودن خدا را تصدیق می کنند. برخی مانند اهالی قبیله آبالونیا، آکان و زولو می گویند که خدا حافظ حیات انسان است، بطوری که بدون او، انسان نابود می شود. دیگران حافظ بودن خدا را در مقیاس کیهانی در کار می بینند که کل عالم را سرپانگه می دارد. از اینرو مردم قبیله بامبوتی می گویند که اگر خدا بمیرد، کل جهان نیز نابود خواهد شد. توصیف می کنند که به معنی «کسی است که هر چیزی را در پشتش حمل می کند». این باور از رسم گسترده ای در آفریقا که زنان و دختران بچه ها را در پشتشان حمل می کنند می آید. این نام به روشنی تمام خدا را به عنوان وجودی که از مردم با علاقه و مراقبت مادران پرستاری و نگهداری می نماید معرفی می کند.

شفای بیمارن در باورهای مردم آفریقا
بسیاری از جوامع معتقدند که خداوند بیماران را شفا می دهد. به این دلیل، نیایش ها، قربانی ها، و هدایایی برای خدا از طرف شخص بیمار، نازا، و کسانی که در رنج اند داده می شود. نمونه های این رسم را میان اقوام ایلا، چاگا، شیلوک و اقوام دیگر دیده می شود. وقتی افراد شفا می یابند، حتی اگر عاملین پزشکی نقشی در آن داشته باشند، آن را به خداوند نسبت می دهند. شکر خدا بجا آورده می شود و کمک او مورد قبول واقع می گردد. برای مثال مردم قبیله آکامبا پس از بهبودی از بیماری خطرناک می گویند: «آه اگر کمک خدا نبود، من (او) الان مرده بودم!» عقاید مشابهی در ارتباط با عمل نجات بخش خداوند بیان می شود. مردم خلاصی جستن از بیماری یا خطر را نتیجه کمک خداوند به حساب می آورند. برای مثال، مردم قبیله ایلا، خدا را نجات دهنده کسانی که به بیماری گرفتارند توصیف می کند مردم آبالوییا از جمله نامهای دیگر خدا را وله را دارند که به معنی «نجات دهنده وجود دارد» است. از اینرو، خداوند درگیر امور نوع بشر است، و مردم این درگیری را بصورت تداوم عمل آفرینش، حفظ، تدارک، نگهبانی، پرورش، و شفا بخشیدن و نجات دادن او تجربه می کنند. اکثر این افعال در سطح واقعی و مادی هستی و با اشاره خاصی به حیات انسان صورت می گیرد. (ادامه دارد...)

منابع
جان اس.مبیتی- ادیان و فلسفه آفریقایی- مترجم مرضیه شنکایی- نشر ادیان- تاریخ نشر 1383
سایر اطلاعات:
کد مطلب: tded
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 6     محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 9:00:00


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=tded


هم گروهی ها
image
خداوند پدر مخلوقاتبطور کلی این عقیده که خداوند پدر مخلوقات است در میان اقوام دیگر آفریقا گزارش می شود، که برخی از نامها یا تنها نام اصلی متشخص آنها به معنی پدر است. ...


image
طریقه شمنیزمدومین طریقه سحری آن است که آن را به شمنیزم تعبیر می کنند و مقصود از آن تصرف در قوای روحی و غیبی جهان است. در این طریق، یک نفر شمن، که خود دارای این چنین قوه ...


image
جان پرستی (Animism)آئین باستانی بسیاری از اقوام گذشته، جان پرستی یا آنیمیسم بوده است. بر اساس این آئین همه مظاهر طبیعت روح دارند وبرای بهره برداری از آنها باید به نیایش و ...


image
خاستگاه تمدن اینکا و امپراطوران آنواژه اینکا در زبان رسمی این قوم یعنی «کچوا Quechua»، به مفهوم ارباب و اصیل زاده است، اما این واژه هم به قوم و ملتی اطلاق می شود که قسمت ...


image
جفری گورر (1969) اولین کسی بود که تحقیق را در مورد انگاره های جاودانگی در آمریکا آغاز کرد. او به نحوی مستمر و مؤثر استدلال کرد که طرز برداشت در برابر فرآیند مردن باید ...


image
منطقه اقیانوس کبیر (آرام) حدود یک سوم سطح زمین را می پوشاند. از نظر جغرافیایی و تاریخی ساکنان جزایر آن چهار گروه عمده را تشکیل می دهند: اندونزیایی ها، استرالیایی ها، ...


image
ویژگی های کلی اعتقاداتاز مطالب محوری دین همه ملانزی ها اعتقاد ایشان به ارواح نیاکان است که از طریق دسترسی به قدرت های مافوق طبیعی می توانند برای اعقاب در قید حیات ...


image
جاودانگی بدوی در استرالیا، آفریقا و آمریکا یک استرالیایی از قبیله «وارو مری» از هوش رفته، روی زمین افتاده و در شرف مرگ است. خویشانش گرد او جمع شده درباره دریا و توتم ...


image
در چین جدید، دین امری شادی بخش است که عبور و گذر زنان و مردان چینی از خلال چرخه زندگی و مرگ را به صورت مراسم و آیین هایی برگزار می کند. شعایر گذر یعنی تولد، بلوغ، ...


image
مردمان چین و مناطق و ممالک پیرامون آن نظیر ژاپن، تبت و ... طبیعت را در مرکز توجه قرار داده و «علاقه به جهان و دلبستگی به حیات و ادامه زندگانی هدف و مقصود نهایی در ...