تا دانش: سال سرمایه گذاری برای تولید
 
مطالب
 
امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

سیاست پیامبر (ص) در مقابله با کفار

توضیحات کوتاه:

عده ای از مستشرقین و بیشتر، از مستشرقین یهودی شروع شده است، شاید اول کسی که این حرف را گفته گلدزیهر بوده و بعد نولدکه و امثال او گفته اند که پیغمبر (ص) العیاذبالله در ...

توضیحات:

عده ای از مستشرقین و بیشتر، از مستشرقین یهودی شروع شده است، شاید اول کسی که این حرف را گفته گلدزیهر بوده و بعد نولدکه و امثال او گفته اند که پیغمبر (ص) العیاذبالله در مکه یک شخصیت داشت و در مدینه یک شخصیت دیگر شد و به کلی روش خودش را عوض کرد. در مکه در چهره مسیح (ع) بود و مانند مسیح فقط دعوت می کرد، حرف محبت آمیز می زد (و ناچار باید بگویند مانند مسیح می گفت اگر به طرف راست صورتت سیلی زدند طرف چپ آن را بیاور، کار خدا را به خدا واگذار و کار قیصر را به قیصر)، راهش همانند راه مسیح بود و لهذا در مکه می بینید که پیغمبر (ص) اجازه جنگیدن و جهاد نداد، اصحابش را این همه معذب می کردند و هیچ اجازه نمی داد که دفاع کنند، به اصحابش اجازه داد هجرت کنند و به حبشه بروند. به مدینه که می آید یک گردش صد و هشتاد درجه ای می کند، به شکل یک امپراطور و یک فرد مقتدر درمی آید، فرمان جهاد می دهد، دیگر آن روش گذشته خودش را به کلی کنار می گذارد.
این یک دروغ محض است و اگر یک وقتی مقتضی باشد ادله دروغ بودنش را از هر جهت می گویم که پیغمبر اکرم (ص) نه در مکه مسیح محض بود، مسیحی که آنها می شناسند، و نه در مدینه روشش روش امپراطور بود آن طور که آنها تصور کرده اند. روش عینا یک روش است ولی شک ندارد که پیغمبر (ص) چنین عمل کرد، باید هم عمل کند. سیزده سال دعوت کرد، بعد از سیزده سال اجازه «دفاع داد،» گفت: «اذن للذین یقاتلون بانهم ظلموا»؛ «به کسانی که جنگ بر آنها تحمیل شده اذن (جهاد) داده شده است». (حج/ 39)، آن هم تا از ناحیه دشمن شروع نشد اجازه دفاع نداد. اگر پیغمبر (ص) از روز اول شروع «به جهاد» می کرد، آن وقت شما بیشتر اعتراض می کردید که آخر یک مدتی مردم را دعوت کن، اگر زیر بار نرفتند و تکبر و عناد ورزیدند آن وقت «جهاد کن،» نه از روز اول. در مدینه هم پیغمبر (ص) همان چهره یک انسان کامل و جامع را داشت، یعنی قرآن، هم تکیه دارد روی کتاب و دعوت، و هم روی عدالت، و هم می گوید در آنجا که کتاب و دعوت، عدالت را برقرار نمی کند باید دست به شمشیر برد «و انزلنا الحدید فیه باس شدید و منافع للناس»؛ «و آهن را که در آن نیرویی شدید و منافعی برای مردم است پدید آوردیم». (حدید/ 25). حال یکی از آن ادله را عرض می کنم.
اگر کسی در آیات مکی دقت کند (اینها اعجاز قرآن است که قرآن چگونه همیشه پیشاپیش طوری حرف می زند که جواب این حرفها داده شود) می فهمد که یک آینده دست به سوی قدرت و شمشیر بردن وجود دارد، یعنی این طور نیست که پیغمبر در مکه یک راه را می رفت، بعد به مدینه آمد، راهش را عوض کرد، نشان می دهد همان راهی را که در مدینه رفت در مکه بیان می کند. یکی همین جاست. در مکه می گوید: «سنسمه علی الخرطوم» اینها چاره ای ندارند جز اینکه باید این دماغهای مانند خرطوم اینها به خاک مالیده شود. در سوره طور هم که آن نیز مکی است آیاتی است که چنین اشاراتی در آن هست. از همه صریحتر سوره مبارکه والعادیات است، آن خیلی عجیب است. سوره والعادیات از سوره های کوچک مکی است و آهنگ مکی هم دارد، چون سوره های مکی همه با آیات کوتاه و حماسی است. مسلم در همان زمان که این سوره در مکه نازل شده بسیاری از مسلمین بوده اند که می دانسته اند رو به چه جهتی دارند می روند و شاید از کفار قریش هم فهمیدند.
قرآن در سوره والعادیات می گوید: «و العادیات ضبحا، فالموریات قدحا، فالمغیرات صبحا، فاثرن به نقعا، فوسطن به جمعا، ان الانسان لربه لکنود، و إنه علی ذلک لشهید، و إنه لحب الخیر لشدید، أفلا یعلم اذا بعثر ما فی القبور، و حصل ما فی الصدور، إن ربهم بهم یومئذ لخبیر»؛ «قسم به اسبان تیزپای جهاد که نفس نفس می زنند، و به آنها که با سم های خود جرقه ها افروزند، و قسم به هجوم آوران در سپیده دم، که بدان گردی برانگیزند، و ناگهان با آن بر قلب دشمن زنند. آری انسان نسبت به پروردگارش بسی ناسپاس است، و او خود بر این معنا گواه است. و به راستی او علاقه شدیدی به مال دارد. مگر نمی داند که خفتگان قبور برخیزند؟ و آنچه از کفر و ایمان، در سینه هاست فاش گردد، در آن روز پروردگارشان به آنها کاملا آگاه است».(والعادیات /10-1).

منابع
مرتضی مطهری- آشنایی با قرآن 8- صفحه 279-277
سایر اطلاعات:
کد مطلب: tda6
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 6     محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 8:24:30


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=tda6


هم گروهی ها
image
مذمت بت پرستی خداوند می فرماید: «قال افتعبدون من دون الله مالا ینفعکم شیئا و لایضرکم* اف لکم و لما تعبدون من دون الله افلا تعقلون؛ (ابراهیم) گفت: آیا جز خدا چیزی را می ...


image
دین مزدک به وسیله نیروی نظامی و اعمال زور و خشونت فوق العاده بر حسب ظاهر درهم کوبیده شد، ولی مانند آتشی در زیر خاکستر همچنان باقی بود. مسلما اگر اسلام ظهور نمی کرد ...


image
آیین بودیسم یکی از شاخه های کیش هندوست که در هندوستان و حدود دو قرن بعد از مرگ بودا به همت فرمان روایی به نام «آشوکا» رشد و گسترش یافت و بعدها از سرزمین اصلی کوچ و در ...


image
در دوره برهمنی (سالهای 800 ق.م. تا 500 ق.م.) آیین قربانی به افراط گرایید و با توسعه آن مسائل عمیق دینی به فراموشی سپرده شد. قربانی اسب و چیزهای دیگر آسیب شدیدی به اقتصاد ...


image
کارکنان دستگاه خدایان را این طبقه تشکیل می داد؛ و فقط کاهنان حق داشتند وارد جایگاه خدایان شوند. کاهن به خدایان غذا می داد و مشعل های معابد را روشن می کرد. در تلقی ...


image
روم یکی از کشورهای بسیار باشکوه و قدرتمند جهان باستان روم بود که بخش مهمی از اروپا، ترکیه و شام را شامل می شد. رومیان از گذشته های دور تاکنون در معماری، نقاشی، مجسمه ...


image
کنفوسیوس که نام واقعی او کونگ چیو است و شاگردانش او را گونگ فوتزوه می نامیدند، در سال 551. م. در شهر چوفو در ایالت لو به دنیا آمد. در افسانه های باستانی چین آمده است که ...


image
یکی از ادیان بسیار ابتدائی که برخی از جامعه شناسان مانند اسپنسر آن را دین عمومی بشر می دانند و معتقدند که ادیان دیگر از آن سرچشمه گرفته اند. دین فتیشیسم یا روح پرستی ...


image
معروفترین مذهبی که همه جامعه شناسان، مستقیم و غیر مستقیم، به آن معتقد می باشند، مذهب توتمیسم است. در ادیان ابتدایی توتم (Totem) قبیله عبارت است از نشانی که از قبیله ...


image
هبوط انسان، قائن و هابیلمار، نزد آدم و حوا آمد که برهنه بودند، خواست تا آنها را به خوردن میوه ممنوعه اغوا کند. آنان هبوط کردند هم به سبب لذت و هم به پاس خرد: «و چشمان هر ...