امیدواریم مطالب و محصولات ارزشمندی در اختیار شما عزیزان قرار داده باشیم.

search

محورهای دعوت حضرت ابراهیم علیه السلام


توضیحات کوتاه:

مذمت بت پرستی خداوند می فرماید: «قال افتعبدون من دون الله مالا ینفعکم شیئا و لایضرکم* اف لکم و لما تعبدون من دون الله افلا تعقلون؛ (ابراهیم) گفت: آیا جز خدا چیزی را می ...


توضیحات:

مذمت بت پرستی خداوند می فرماید: «قال افتعبدون من دون الله مالا ینفعکم شیئا و لایضرکم* اف لکم و لما تعبدون من دون الله افلا تعقلون؛ (ابراهیم) گفت: آیا جز خدا چیزی را می پرستید که نه کمترین سودی برای شما دارند و نه زیانی به شما می رسانند؟ أف برشما و برآنچه جز خدای می پرستید؟ آیا عقل ندارید؟ اندیشه نمی کنید؟» (انبیاء/ 66- 67) همان طوری که ملاحظه می شود با ذکر این نکات که شما به چیزهای کنش می کنید که هیچ نفع و ضرری برایتان ندارد و گوی که شما اصلا نفع و ضرر را نمی شناسید یا نمی خواهید بشناسید آیا عقل ندارید؟ یا دارید و به کار نمی اندازید. اف بر شما و بر آن چیزهایی که می پرستید.

برائت از بت پرستان و بت ها
خداوند می فرماید: «و اعتزلکم و ماتدعون من دون الله؛ و از شما، و آنچه غیر خدا می خوانید، کناره گیری می کنم.» (مریم/ 48)

اعلان برائت از پرستش غیر خدا
خداوند می فرماید: «و اذقال ابراهیم... إنی براء مما تعبدون؛ و هنگامی که ابراهیم گفت... من از آنچه شما می پرستید بیزارم.» (زخرف/ 36)

دعوت به پرستش فطری
خداوند می فرماید: «الا الذی فطری فانه سیهدین* و جعلها کلمه باقیه فی عقبه لعلهم یرجعون؛ (فرمود من از معبودهای شما برائت می جویم) مگر آن کسی که مرا آفریده، که او هدایتم خواهد کرد.» (زخرف/ 27- 28) او (ابراهیم) کلمه توحید را، کلمه پاینده ای در نسل های بعد از خود قرار داد، شاید به سوی خدا باز گردند. در این سه آیه ابتدا، برائت از مشرکین را به عنوان یکی از محورهای دعوتش در یک آیه متذکر می شود و سپس به معبود فطری و حقیقی دعوت می کند و دعوت به توحید را در نسل خود به عنوان ودیعه ای قرار می دهد تا بدین وسیله به خدا بازگردند.
پرهیز از شیطان پرستی خداوند می فرماید: «لا تعبد الشیطان ان الشیطان کان للرحمان عصیا؛ ای پدر شیطان را پرستش مکن که شیطان نسبت به خداوند رحمان عصیانگر بود.» (مریم/ 44) در این آیه شریفه، حضرت ابراهیم (ع) ضمن این که پدر را از پرستش شیطان برحذر می دارد علت این مطلب را هم این گونه ذکر می کند که شیطان در مقابل خداوند رحمان متمرد بود و امر پروردگار را اطاعت نکرد. این فرمایش دایره اش وسیع و شامل تمام متمردین از اوامر الهی می شود که شیطان یکی از مصادیق بارز عصیانگران و متمردین است، بنابراین از این کلام معیار به دست می آید که بر اساس این معیار می توان فهمید شیطان آن کسی است که از اطاعت خدا سرباز می زند، و نیز در برخورد با این افراد باید توجه نمود که از آنها اطاعت و پیروی نشود.

معرفی پروردگار واقعی
خداوند می فرماید: «الا رب العالمین* الذی خلقنی فهو یهدین* و الذی هو یطعمنی و یسقین* و اذا مرضت فهو یشفین* و الذی یمیتنی ثمن یحیبین* و الذی اطمع ان یغفرلی خطیئتی یوم الدین؛ مگر پروردگار عالمیان. همان کسی که مرا آفرید و پیوسته راهنماییم می کند. و کسی که مرا غذا می دهد و سیراب می نماید. و هنگامی که بیمار می شوم مرا شفا می دهد. و کسی که مرا می میراند و سپس زنده می کند. و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد.» (شعراء/ 77- 82)
از آنجا که ابراهیم (ع) با کسانی سر و کار داشت که معمولا عقلشان به چشمشان بود، بنابراین در معرفی خداوند برای این مردم با استفاده از مثال های محسوس مثل «آفریده شدن، غذا خوردن، آب نوشیدن، شفاء از بیماری، مرگ و حیات و بخشش گناهان» سعی می نماید در این «نظام علی» علام که هر چیزی را علتی است، در فراسویی این علت ها، علت العلل را معرفی نماید، تا این علت های ظاهری و وابسته، سبب شرک آن مردم جاهل به خداوند نشود. و در این مثال ها سعی شده از کوچکترین مسائل مثل (سیراب شدن و رفع گرسنگی) تا بزرگترین مسائل مثل (پیدایش، حیات، هدایت و مرگ) بدون ذکر واسطه ها در علیت، مستقیما به خداوند نسبت داده شود، تا مردم حق طلب را بهتر درک نمایند.

طرح مسئله قیامت و هشدار نسبت به آن
خداوند می فرماید: «و قال انما اتخذتم من دون الله اوتانا موده بینکم فی الحیوه الدنیا ثم یوم القیامه یکفر بعضکم ببعض و یعلن بعضکم بعضا و مأوکم النار و مالکم من ناصرین؛ (ابراهیم) گفت: شما غیر از خدا بت هایی برای خود انتخاب کرده اید که مایه دوستی و محبت میان شما در زندگی دنیا باشد؛ سپس روز قیامت از یکدیگر بیزاری می چویید و یکدیگر را لعن می کنید و جایگاه (همه) شما آتش است و هیچ یار و یاوری برای شما نخواهد بود.» (عنکبوت/ 25)
در این آیه شریفه حضرت ابراهیم (ع) ضمن طرح مسئله قیامت و نذار به آن تا بدین وسیله آنها را از بت پرستی نجات دهد، این ویژگی قیامت را هم بیان می کند که حقایق در آنجا بر شما کشف می شود و این روشن شدن حقایق سبب می شود که یکدیگر را لعن کنید و از یکدیگر بیزاری بجویید. لکن اینها فایده ای ندارد و هیچ کمکی برای شما نخواهد بود.
دعوت به اسلام [یعنی تسلیم امر خدا شدن] خداوند می فرماید: «و وصی بها ابراهیم بنیه و یعقوب یا بنی ان الله اصطفی لکم الدین فلا تموتن الا و انتم مسلمون؛ ابراهیم و یعقوب فرزندان خود را وصیت کردند به این که گفتند: فرزندان من خداوند این آیین پاک را برای شما برگزیده است و شما جز به آیین اسلام [تسلیم در برابر فرمان خدا] از دنیا نروید.» (بقره/ 132)
پس از آن که خطاب آمد ای ابراهیم «اسلم» تسلیم شو بر امر پروردگار، و او فرمود «اسلمت لرب العالمین» بر امر پروردگار تسلیم شدم. آنگاه وی همین حالت را برای همه به مصلحت و سعادتشان می داند و آنها را به این امر که همان دین فطری است دعوت می کند و این دعوت را از ذریه خودش آغاز می نماید.

دعوت به خداپرستی و نجات از عذاب
خداوند می فرماید: «و ابراهیم اذقال لقومه اعبدوا الله و اتقوه؛ ما ابراهیم را (نیز) فرستادیم هنگامی که به قومش گفت: خدا را پرستش کنید و از (عذاب) او بپرهیزید.» (عنکبوت/ 16) بر اساس این آیه آن جناب قومش را به دو چیز دعوت نموده است:
الف: پرستش پروردگار عالم [یکتاپرستی]
ب: بر حذر بودن از عذاب الهی.
میثاق محکم با خدا خداوند می فرماید: «و اذا اخذنا من النبیین میثاقهم و منک و من نوح و ابراهیم... و اخذنا منهم میثاقا غلیظا؛ (به خاطر آور) هنگامی را که از پیامبران پیمان گرفتیم. (همچنین) از تو و از نوح و ابراهیم و... و ما از همه آنان پیمان محکمی گرفتیم (که ادر ادای مسئوولیت تبلیغ و رسالت کوتاهی نکنند).» (احزاف/ 7) خداوند از پیامبرانش عهدی محکم می گیرد که در دعوتشان راسخ و پابرجا باشند که اگر نبودی این چنین قطعا شایستگی نبوت و رسالت را پیدا نمی کردند.

بیان گسترده علم الهی و توجه به این امر مهم
خداوند می فرماید: «ربنا انک تعلم ما نخفی و ما نعلن و ما یخفی علی الله من شی ء فی الارض و لا فی السماء؛ پروردگارا، تو می دانی آن چه را ما پنهان و یا آشکار می کنیم و چیزی در زمین و آسمان برخدا پنهان نیست.» (ابراهیم/ 38)
در این آیه شریفه آن جناب مردم را به خدای دعوت می کند که هیچ چیز از او پوشیده و مخفی نیست، هیچ چیزی برای او پنهان و آشکارش فرق نمی کند. قطعا این تفکر اگر به صورت ایمانی راسخ و مستحکم درآید، تأثیر بسیار کارسازی در زندگی انسان خواهد داشت شاید این ایمان برای انسان نوعی مصونیت از تمامی خطاها بیاورد. و به یقین انبیاء دعوت به خدایی می کردند که به حق در تمام ابعاد نامحدود است از جمله در علم و گستره نامحدود آن.


منابع
عین الله ارشادی- سیمای الگویی پیامبران در قرآن کریم

سایر اطلاعات:
کد مطلب: tdaf
وضعیت مطلب: فعال
گروه اصلی: مذهبی     زیرگروه: اصول اعتقادی

دفعات بازدید: 5    
محبوبیت: 4   (کمترین=0 و بیشترین=5)    تعداد شرکت کننده در نظر سنجی مجبوبیت: 
تاریخ ثبت: 1401/10/12 ب.ظ 8:29:00


لینک صفحه ی مطلب: https://tadanesh.ir/t?c=tdaf


هم گروهی ها
دین مزدک به وسیله نیروی نظامی و اعمال زور و خشونت فوق العاده بر حسب ظاهر درهم کوبیده شد، ولی مانند آتشی در زیر خاکستر همچنان باقی بود. مسلما اگر اسلام ظهور نمی کرد ...
آیین بودیسم یکی از شاخه های کیش هندوست که در هندوستان و حدود دو قرن بعد از مرگ بودا به همت فرمان روایی به نام «آشوکا» رشد و گسترش یافت و بعدها از سرزمین اصلی کوچ و در ...
در دوره برهمنی (سالهای 800 ق.م. تا 500 ق.م.) آیین قربانی به افراط گرایید و با توسعه آن مسائل عمیق دینی به فراموشی سپرده شد. قربانی اسب و چیزهای دیگر آسیب شدیدی به اقتصاد ...
کارکنان دستگاه خدایان را این طبقه تشکیل می داد؛ و فقط کاهنان حق داشتند وارد جایگاه خدایان شوند. کاهن به خدایان غذا می داد و مشعل های معابد را روشن می کرد. در تلقی ...
روم یکی از کشورهای بسیار باشکوه و قدرتمند جهان باستان روم بود که بخش مهمی از اروپا، ترکیه و شام را شامل می شد. رومیان از گذشته های دور تاکنون در معماری، نقاشی، مجسمه ...
کنفوسیوس که نام واقعی او کونگ چیو است و شاگردانش او را گونگ فوتزوه می نامیدند، در سال 551. م. در شهر چوفو در ایالت لو به دنیا آمد. در افسانه های باستانی چین آمده است که ...
یکی از ادیان بسیار ابتدائی که برخی از جامعه شناسان مانند اسپنسر آن را دین عمومی بشر می دانند و معتقدند که ادیان دیگر از آن سرچشمه گرفته اند. دین فتیشیسم یا روح پرستی ...
معروفترین مذهبی که همه جامعه شناسان، مستقیم و غیر مستقیم، به آن معتقد می باشند، مذهب توتمیسم است. در ادیان ابتدایی توتم (Totem) قبیله عبارت است از نشانی که از قبیله ...
هبوط انسان، قائن و هابیلمار، نزد آدم و حوا آمد که برهنه بودند، خواست تا آنها را به خوردن میوه ممنوعه اغوا کند. آنان هبوط کردند هم به سبب لذت و هم به پاس خرد: «و چشمان هر ...
اساطیر در ادیان ایرانی غیر از زرتشتمیترا پرستان معتقد بودند هنگامی که جهان به پایان رسد، جسم نیز در سعادت ابدی سهیم است؛ همانگونه که روح از آن بهره می برد. به عقیده ...